măgăruș
/mə.ɡəˈruʃ/Etimologie
Din măgar + sufixul -uș.
Definiții
- diminutiv al lui măgar.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | măgăruș | măgăruși |
| genitiv-dativ | măgărușului | măgărușilor |
| vocativ | măgărușule | măgărușilor |
| articulat | măgărușul | măgărușii |