mânuță
/mɨ'nu.ʦə/Etimologie
Din mână + sufixul -uță.
Definiții
- diminutiv al lui mână; mânușiță, mânuriță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mânuță | mânuțe |
| genitiv-dativ | mânuței | mânuțelor |
| vocativ | mânuță | mânuțelor |
| articulat | mânuța | mânuțele |