mâțucă
/mɨ'ʦu.kə/Etimologie
Din mâț + sufixul -ucă.
Definiții
- rardiminutiv al lui mâță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mâțucă | mâțuci |
| genitiv-dativ | mâțucii | mâțucilor |
| vocativ | mâțucă | mâțucilor |
| articulat | mâțuca | mâțucile |
Din mâț + sufixul -ucă.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | mâțucă | mâțuci |
| genitiv-dativ | mâțucii | mâțucilor |
| vocativ | mâțucă | mâțucilor |
| articulat | mâțuca | mâțucile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică