lăutură
/lə.u'tu.rə/Etimologie
Din lăut + sufixul -ură.
Definiții
- (reg.) lăut, lăutoare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lăutură | lăuturi |
| genitiv-dativ | lăuturii | lăuturilor |
| vocativ | lăutură | lăuturilor |
| articulat | lăutura | lăuturile |
Din lăut + sufixul -ură.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lăutură | lăuturi |
| genitiv-dativ | lăuturii | lăuturilor |
| vocativ | lăutură | lăuturilor |
| articulat | lăutura | lăuturile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică