lăbuță
/lə'bu.ʦə/Etimologie
Din labă + sufixul -uță.
Definiții
- diminutiv al lui labă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lăbuță | lăbuțe |
| genitiv-dativ | lăbuței | lăbuțelor |
| vocativ | lăbuță | lăbuțelor |
| articulat | lăbuța | lăbuțele |
Din labă + sufixul -uță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lăbuță | lăbuțe |
| genitiv-dativ | lăbuței | lăbuțelor |
| vocativ | lăbuță | lăbuțelor |
| articulat | lăbuța | lăbuțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică