legiuitor
/le.ʤju.i'tor/Etimologie
Din a legiui + sufixul -tor.
Definiții
- care legiuiește sau legiferează.
Din a legiui + sufixul -tor.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | legiuitor | legiuitori |
| genitiv-dativ | legiuitorului | legiuitorilor |
| vocativ | legiuitorule | legiuitorilor |
| articulat | legiuitorul | legiuitorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică