legănuț
/le.gə'nuʦ/Etimologie
Din leagăn + sufixul -uț.
Definiții
- (pop.) legănel.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | legănuț | legănuțe |
| genitiv-dativ | legănuțului | legănuțelor |
| vocativ | legănuțule | legănuțelor |
| articulat | legănuțul | legănuțele |
Din leagăn + sufixul -uț.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | legănuț | legănuțe |
| genitiv-dativ | legănuțului | legănuțelor |
| vocativ | legănuțule | legănuțelor |
| articulat | legănuțul | legănuțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică