legănuș
/le.ɡəˈnuʃ/Etimologie
Din leagăn + sufixul -uș.
Definiții
- (reg.) legănel.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | legănuș | legănușe |
| genitiv-dativ | legănușului | legănușelor |
| vocativ | legănușule | legănușelor |
| articulat | legănușul | legănușele |
Din leagăn + sufixul -uș.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | legănuș | legănușe |
| genitiv-dativ | legănușului | legănușelor |
| vocativ | legănușule | legănușelor |
| articulat | legănușul | legănușele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică