lamartinist
/la.mar.ti'nist/Etimologie
Din Lamartine (nume propriu) + sufixul -ist.
Definiții
- poet care cultivă motivele liricii lui Lamartine.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lamartinist | lamartiniști |
| genitiv-dativ | lamartinistului | lamartiniștilor |
| vocativ | lamartinistule | lamartiniștilor |
| articulat | lamartinistul | lamartiniștii |