lănțuș
/lənˈʦuʃ/Etimologie
Din lanț + sufixul -uș.
Definiții
- lănțișor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lănțuș | lănțușe |
| genitiv-dativ | lănțușului | lănțușelor |
| vocativ | lănțușule | lănțușelor |
| articulat | lănțușul | lănțușele |
Din lanț + sufixul -uș.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lănțuș | lănțușe |
| genitiv-dativ | lănțușului | lănțușelor |
| vocativ | lănțușule | lănțușelor |
| articulat | lănțușul | lănțușele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică