lăbărțare
/lə.bər'ʦa.re/Etimologie
Din a (se) lăbărța.
Definiții
- faptul de a se lăbărța; lărgire (excesivă).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | lăbărțare | lăbărțări |
| genitiv-dativ | lăbărțării | lăbărțărilor |
| vocativ | lăbărțare | lăbărțărilor |
| articulat | lăbărțarea | lăbărțările |