jeluitor
/ʒe.lu.i'tor/Etimologie
Din a jelui + sufixul -tor.
Definiții
- care se jeluiește; tânguitor.
Din a jelui + sufixul -tor.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | jeluitor | jeluitori |
| genitiv-dativ | jeluitorului | jeluitorilor |
| vocativ | jeluitorule | jeluitorilor |
| articulat | jeluitorul | jeluitorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică