izbitură
/iz.bi'tu.rə/Etimologie
Din a izbi + sufixul -tură.
Definiții
- lovitură puternică.
- rarsemn rămas în urma unei lovituri; contuzie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | izbitură | izbituri |
| genitiv-dativ | izbiturii | izbiturilor |
| vocativ | izbitură | izbiturilor |
| articulat | izbitura | izbiturile |