iureș
Etimologie
Din turcă yürügüș.
Definiții
- asalt, năvală, atac; mers impetuos; fugă, goană.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | iureș | iureșuri |
| genitiv-dativ | iureșului | iureșurilor |
| vocativ | iureșule | iureșurilor |
| articulat | iureșul | iureșurile |