ironizator
/i.ro.ni.za'tor/Etimologie
Din franceză ironisateur.
Definiții
- rarcare ironizează.
Din franceză ironisateur.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ironizator | ironizatori |
| genitiv-dativ | ironizatorului | ironizatorilor |
| vocativ | ironizatorule | ironizatorilor |
| articulat | ironizatorul | ironizatorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică