intranzitiv
/in.tran.zi'tiv/Etimologie
Din franceză intransitif < latină intransitivus.
Definiții
- (gram.) care nu poate fi construit cu un complement direct din cauză că acțiunea lui nu se exercită în mod nemijlocit asupra unui obiect.
Din franceză intransitif < latină intransitivus.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | intranzitiv | intranzitive |
| genitiv-dativ | intranzitivului | intranzitivelor |
| vocativ | intranzitivule | intranzitivelor |
| articulat | intranzitivul | intranzitivele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică