intabula
/in.ta.bu'la/Etimologie
Din germană intabulieren.
Definiții
- (v.tranz.) a înscrie definitiv un drept de proprietate sau un drept real imobiliar în cartea funciară.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | intabula | intabulau |
Din germană intabulieren.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | intabula | intabulau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică