insuficient
/in.su.fi.ʧiˈent/Etimologie
Din latină insufficiens, insufficientis, italiană insufficiente.
Definiții
- (adesea adverbial) care nu este suficient, de ajuns (cantitativ), care nu satisface (calitativ), nesatisfăcător; nemulțumitor.
Din latină insufficiens, insufficientis, italiană insufficiente.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | insuficient | insuficienți |
| genitiv-dativ | insuficientului | insuficienților |
| vocativ | insuficientule | insuficienților |
| articulat | insuficientul | insuficienții |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică