instrumentar
/in.stru.men'tar/Etimologie
Din instrument + sufixul -ar.
Definiții
- totalitatea instrumentelor necesare într-o anumită activitate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | instrumentar | instrumentare |
| genitiv-dativ | instrumentarului | instrumentarelor |
| vocativ | instrumentarule | instrumentarelor |
| articulat | instrumentarul | instrumentarele |