instrumenta
/in.stru.men'ta/Etimologie
Din franceză instrumenter.
Definiții
- (v.tranz.) (rar) a aranja o bucată muzicală pe (grupuri de) instrumente.
- (v.tranz.) (impr.) a executa o bucată muzicală la unul sau la mai multe instrumente.
- (v.tranz.) a efectua o instrumentație.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | instrumenta | instrumentau |