instigator
/in.sti.ga'tor/Etimologie
Din franceză instigateur < latină instigator, instigatoris.
Definiții
- care instigă; ațâțător, provocator, incitator.
Din franceză instigateur < latină instigator, instigatoris.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | instigator | instigatori |
| genitiv-dativ | instigatorului | instigatorilor |
| vocativ | instigatorule | instigatorilor |
| articulat | instigatorul | instigatorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică