impertinent
/im.per.ti'nent/Etimologie
Din franceză impertinent < latină impertinens, impertinentis.
Definiții
- obraznic.
Din franceză impertinent < latină impertinens, impertinentis.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | impertinent | impertinenți |
| genitiv-dativ | impertinentului | impertinenților |
| vocativ | impertinentule | impertinenților |
| articulat | impertinentul | impertinenții |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică