imanență
/i.ma'nen.ʦə/Etimologie
Din franceză immanence < latină immanentia.
Definiții
- însușirea sau starea a ceea ce este imanent.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | imanență | imanențe |
| genitiv-dativ | imanenței | imanențelor |
| vocativ | imanență | imanențelor |
| articulat | imanența | imanențele |