imamea
Etimologie
Din turcă imame.
Definiții
- capătul ciubucului, prin care se trage fumul.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | imamea | imamele |
| genitiv-dativ | imamelei | imamelelor |
| vocativ | imamea | imamelelor |
| articulat | imameaua | imamelele |
Din turcă imame.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | imamea | imamele |
| genitiv-dativ | imamelei | imamelelor |
| vocativ | imamea | imamelelor |
| articulat | imameaua | imamelele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică