ighemonicon
/i.ge.mo.ni'kon/Etimologie
Din neogreacă ιγχεμονικων (ighemonikón).
Definiții
- (grecism înv.) demnitate, mândrie (emfatică).
- fast, lux, somptuozitate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ighemonicon | ighemonicoane |
| genitiv-dativ | ighemoniconului | ighemonicoanelor |
| vocativ | ighemoniconule | ighemonicoanelor |
| articulat | ighemoniconul | ighemonicoanele |