iatagan
/ja.taˈɡan/Etimologie
Din turcă yatağan.
Definiții
- sabie turcească, de lungime mijlocie, cu lama curbă și lată, cu două tăișuri.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | iatagan | iatagane |
| genitiv-dativ | iataganului | iataganelor |
| vocativ | iataganule | iataganelor |
| articulat | iataganul | iataganele |