hoțomancă
/ho.ʦo'man.kə/Etimologie
Din hoțoman + sufixul -că.
Definiții
- (fam.) ștrengăriță; hoțoaică.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hoțomancă | hoțomance |
| genitiv-dativ | hoțomancei | hoțomancelor |
| vocativ | hoțomancă | hoțomancelor |
| articulat | hoțomanca | hoțomancele |