hoțoman
/ho.ʦo'man/Etimologie
Din hoț + sufixul -oman.
Definiții
- augmentativ al lui hoț.
- om ticălos, șarlatan.
- (fam.) om ștrengar, șmecher, poznaș.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hoțoman | hoțomani |
| genitiv-dativ | hoțomanului | hoțomanilor |
| vocativ | hoțomanule | hoțomanilor |
| articulat | hoțomanul | hoțomanii |