horbotă
/'hor.bo.tə/Etimologie
Din poloneză forbot.
Definiții
- (reg.) dantelă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | horbotă | horbote |
| genitiv-dativ | horbotei | horbotelor |
| vocativ | horbotă | horbotelor |
| articulat | horbota | horbotele |
Din poloneză forbot.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | horbotă | horbote |
| genitiv-dativ | horbotei | horbotelor |
| vocativ | horbotă | horbotelor |
| articulat | horbota | horbotele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică