hipnotizator
/hip.no.ti.za'tor/Etimologie
Din a hipnotiza + sufixul -tor (după franceză hypnotiseur).
Definiții
- persoană care hipnotizează, care provoacă hipnoza; hipnotizor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hipnotizator | hipnotizatori |
| genitiv-dativ | hipnotizatorului | hipnotizatorilor |
| vocativ | hipnotizatorule | hipnotizatorilor |
| articulat | hipnotizatorul | hipnotizatorii |