hibiscus
/hi'bis.kus/Etimologie
Din franceză hibiscus < latină hibiscum. Provine din greacă antică ἰβίσκος (ivískos).
Definiții
- (bot.) (Hibiscus) plantă ierboasă, arbustivă și arborescentă, originară din India și China, cu flori mari, viu colorate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hibiscus | hibiscuși |
| genitiv-dativ | hibiscusului | hibiscușilor |
| articulat | hibiscusul | hibiscușii |