hanâmă
/ha'nɨ.mə/Etimologie
Din turcă hanem.
Definiții
- (înv.) femeie din aristocrația turcă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hanâmă | hanâme |
| genitiv-dativ | hanâmei | hanâmelor |
| vocativ | hanâmă | hanâmelor |
| articulat | hanâma | hanâmele |
Din turcă hanem.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hanâmă | hanâme |
| genitiv-dativ | hanâmei | hanâmelor |
| vocativ | hanâmă | hanâmelor |
| articulat | hanâma | hanâmele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică