hașurator
/ha.ʃu.ra'tor/Etimologie
Din a hașura + sufixul -tor. Confer franceză hachurateur.
Definiții
- instrument care servește la trasarea hașurilor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hașurator | hașuratoare |
| genitiv-dativ | hașuratorului | hașuratoarelor |
| vocativ | hașuratorule | hașuratoarelor |
| articulat | hașuratorul | hașuratoarele |