hăitușcă
/həjˈtuʃ.kə/Etimologie
Din haită + sufixul -ușcă.
Definiții
- fată cu purtări rele, desfrânate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hăitușcă | hăituște |
| genitiv-dativ | hăituștei | hăituștelor |
| vocativ | hăitușcă | hăituștelor |
| articulat | hăitușca | hăituștele |