hârbuț
/hɨr'buʦ/Etimologie
Din hârb + sufixul -uț.
Definiții
- rardiminutiv al lui hârb.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hârbuț | hârbuțe |
| genitiv-dativ | hârbuțului | hârbuțelor |
| vocativ | hârbuțule | hârbuțelor |
| articulat | hârbuțul | hârbuțele |
Din hârb + sufixul -uț.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | hârbuț | hârbuțe |
| genitiv-dativ | hârbuțului | hârbuțelor |
| vocativ | hârbuțule | hârbuțelor |
| articulat | hârbuțul | hârbuțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică