guriță
/gu'ri.ʦə/Etimologie
Din gură + sufixul -iță.
Definiții
- diminutiv al lui gură.
- sărut.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | guriță | gurițe |
| genitiv-dativ | guriței | gurițelor |
| vocativ | guriță | gurițelor |
| articulat | gurița | gurițele |
Din gură + sufixul -iță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | guriță | gurițe |
| genitiv-dativ | guriței | gurițelor |
| vocativ | guriță | gurițelor |
| articulat | gurița | gurițele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică