guițătură
/gu.i.ʦə'tu.rə/Etimologie
Din a guița + sufixul -ătură.
Definiții
- guițat.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | guițătură | guițături |
| genitiv-dativ | guițăturii | guițăturilor |
| vocativ | guițătură | guițăturilor |
| articulat | guițătura | guițăturile |