gubă
/'gu.bə/Etimologie
Din maghiară guba.
Definiții
- (reg.) sarică; suman (mițos).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | gubă | gube |
| genitiv-dativ | gubei | gubelor |
| vocativ | gubă | gubelor |
| articulat | guba | gubele |
Din maghiară guba.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | gubă | gube |
| genitiv-dativ | gubei | gubelor |
| vocativ | gubă | gubelor |
| articulat | guba | gubele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică