grădiniță
/grə.di'ni.ʦə/Etimologie
Din grădină + sufixul -iță.
Definiții
- diminutiv al lui grădină; grădinuță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | grădiniță | grădinițe |
| genitiv-dativ | grădiniței | grădinițelor |
| vocativ | grădiniță | grădinițelor |
| articulat | grădinița | grădinițele |