grohăitură
/gro.hə.i'tu.rə/Etimologie
Din a grohăi + sufixul -tură.
Definiții
- grohăit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | grohăitură | grohăituri |
| genitiv-dativ | grohăiturii | grohăiturilor |
| vocativ | grohăitură | grohăiturilor |
| articulat | grohăitura | grohăiturile |