grinduță
/grin'du.ʦə/Etimologie
Din grindă + sufixul -uță.
Definiții
- diminutiv al lui grindă; grinduliță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | grinduță | grinduțe |
| genitiv-dativ | grinduței | grinduțelor |
| vocativ | grinduță | grinduțelor |
| articulat | grinduța | grinduțele |