glockenspiel
/ˈglo.kən.ʃpil/Etimologie
Din germană Glockenspiel ( Glocke – clopot, Spiel – joc).
Definiții
- instrument de percuție alcătuit din lame metalice așezate pe un suport, care, lovite cu ciocănele de lemn, scot sunete asemănătoare cu clinchetul de clopoțel.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | glockenspiel | glockenspiele |
| genitiv-dativ | glockenspielului | glockenspielelor |
| articulat | glockenspielul | glockenspielele |