gheșeftar
/ge.ʃef'tar/Etimologie
Din gheșeft + sufixul -ar.
Definiții
- (fam.) persoană care face gheșefturi, care umblă după gheșefturi.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | gheșeftar | gheșeftari |
| genitiv-dativ | gheșeftarului | gheșeftarilor |
| vocativ | gheșeftarule | gheșeftarilor |
| articulat | gheșeftarul | gheșeftarii |