gentuliță
/ʤen.tu'li.ʦə/Etimologie
Din geantă + sufixul -uliță.
Definiții
- diminutiv al lui geantă; gentuță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | gentuliță | gentulițe |
| genitiv-dativ | gentuliței | gentulițelor |
| vocativ | gentuliță | gentulițelor |
| articulat | gentulița | gentulițele |