fârnâit
/fɨr.nɨˈit/Etimologie
Din a fârnâi.
Definiții
- faptul de a fârnâi.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fârnâit | fârnâituri |
| genitiv-dativ | fârnâitului | fârnâiturilor |
| vocativ | fârnâitule | fârnâiturilor |
| articulat | fârnâitul | fârnâiturile |
Din a fârnâi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fârnâit | fârnâituri |
| genitiv-dativ | fârnâitului | fârnâiturilor |
| vocativ | fârnâitule | fârnâiturilor |
| articulat | fârnâitul | fârnâiturile |
Din fârnâit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică