fâlfâit
/fɨl.fɨˈit/Etimologie
Din a fâlfâi.
Definiții
- fâlfâire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fâlfâit | fâlfâite |
| genitiv-dativ | fâlfâitului | fâlfâitelor |
| vocativ | fâlfâitule | fâlfâitelor |
| articulat | fâlfâitul | fâlfâitele |
Din a fâlfâi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fâlfâit | fâlfâite |
| genitiv-dativ | fâlfâitului | fâlfâitelor |
| vocativ | fâlfâitule | fâlfâitelor |
| articulat | fâlfâitul | fâlfâitele |
Din fâlfâit.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică