fustigație
/fus.ti'ga.ʦi.e/Etimologie
Din franceză fustigation < latină fustigatio.
Definiții
- rarbătaie cu vergile; flagelare.
- (fig.) corecție, corectare, pedeapsă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fustigație | fustigații |
| genitiv-dativ | fustigației | fustigațiilor |
| vocativ | fustigație | fustigațiilor |
| articulat | fustigația | fustigațiile |