fulguit
/ful.gu'it/Etimologie
Din a fulgui.
Definiții
- faptul de a fulgui; fulguială, fulguire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fulguit | — |
| genitiv-dativ | fulguitului | — |
| vocativ | fulguitule | — |
| articulat | fulguitul | — |
Din a fulgui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | fulguit | — |
| genitiv-dativ | fulguitului | — |
| vocativ | fulguitule | — |
| articulat | fulguitul | — |
Din fulg + sufixul -ui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | fulguea | fulgueau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică