frăncușor
/frən.ku'ʃor/Etimologie
Din franc + sufixul -ușor.
Definiții
- diminutiv al lui franc.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | frăncușor | frăncușori |
| genitiv-dativ | frăncușorului | frăncușorilor |
| vocativ | frăncușorule | frăncușorilor |
| articulat | frăncușorul | frăncușorii |