frustrator
/frus.tra'tor/Etimologie
Din a frustra + sufixul -ator.
Definiții
- persoană care frustrează; păgubitor; (p.ext.) înșelător.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | frustrator | frustratori |
| genitiv-dativ | frustratorului | frustratorilor |
| vocativ | frustratorule | frustratorilor |
| articulat | frustratorul | frustratorii |